maandag 22 augustus 2016

Zingen in een vreemde taal

HET SLAPENDE WOUD (Nicolas Bara & Pierre Boisserie)


Ergens middenin de bossen staat een kinderziekenhuis. Daar spelen zich rond middernacht vreemde zaken af. De kinderen verlaten hun bed, gaan nar het dak van het ziekenhuis, gaan in een kring staan en zingen met hun handen geheven in een vreemde taal.
Om uit te zoeken wat er aan de hand is stuurt het Openbaar Ministerie twee agenten naar het ziekenhuis toe die zijn gespecialiseerd in paranormale zaken: Casimir Dupré en de aantrekkelijke Artemis d'Harcourt. Het tweetal gaat op pad, spreekt met het personeel van het ziekenhuis en verkent de omgeving, maar word bij het onderzoek flink tegengewerkt. Wat proberen de mensen te verbergen?
Het slapende woud is sfeervolle fantasy in een gothic, Victoriaanse setting met voldoende diepgang, subplotjes  en mysterie om tot de laatste pagina te blijven boeien. De nog vrij onbekende stripmaker  Nicolas Bara brengt het verhaal levendig in beeld in een stijl die mij vooral doet denken aan het werk van Xavier Fourquemin (De wezentrein, Wisselkind), maar ook wel wat aan Regis Loisel. De inkleuring van Bara zelf en de grimmige decors verraden zijn ervaring als tekenaar voor videogames. Qua sfeer moet je denken aan Tim Burton. Liefhebbers van enigszins overdreven horror en fantasy zullen van dit boek genieten.
Dargaud 2016; 64  pagina's; hardcover, kleur; € 16,95
☺☺☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl

zaterdag 20 augustus 2016

De rugpijn van een nazi-kopstuk

KERSTEN, DE LIJFARTS VAN HIMMNER (Fabien Benouel & Patrick Pema)
De wat droge titel van het boek geeft al aan dat we hier te maken hebben met een  biografie en een verhaal gebaseerd op historische feiten.
Felix Kersten, een Finse arts, slaagt erin om Heinrich Himmler, een van de topmannen naast Hitler voor en tijdens de Tweede wereldoorlog, met massages van zijn steeds terugkerende rugpijn af te helpen. Himmler besluit hem daarom in dienst te nemen als zijn lijfarts. Na verloop van tijd is Kersten niet alleen  meer zijn arts, maar wordt hij de vertrouweling van Himmler. Himmler vertrouwt Kersten volledig, maar niet iedereen in zijn omgeving is even blij met de vriendschap en Kersten wordt er van verdacht te spioneren en geheime informatie door te spelen.
Het lukt Kersten goed om verborgen te houden dat hij inderdaad informatie doorspeelde en dat hij dankzij zijn invloed op Himmler vele levens heeft weten te redden. Ondanks dat is zijn naam veel minder bekend geworden dan die van Wallenberg of Schindler. Na de oorlog wordt hij opgepakt als nazi-collaborateur en het kost grootste  moeite om hem te rehabiliteren.
De tekeningen, het sobere en sombere kleurgebruik en pagina's vol pratende hoofden nodigen niet direct uit om dit stripalbum op te pakken, maar als je er eenmaal in begint te lezen leg je het niet snel meer weg en merk je dat die tekenstijl prima past bij het bijzondere verhaal dat hier als een spannende thriller wordt verteld.
Uitgeverij Glenat 2016; 96 pagina's; hardcover, kleur; € 19,95
☺☺☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl

woensdag 17 augustus 2016

Een geslaagde hommage

CORENTIN: DE DRIE PARELS VAN SAS-KYA (Christophe Simon & Jean Van Hamme)
In 2016 is het zeventig jaar geleden dat het eerste nummer van Kuifje verscheen. Hier stonden vier stripverhalen in: Kuifje en de zonnetempel van Hergé, Het geheim van de Zwaardvis (Blake en Mortimer) van Edgar P. Jacobs, De legende der vier heemskinderen van de zo goed als vergeten tekenaar Jacques Laudy en De fantastische avonturen van Corentin Feldoë. Corentin is een Bretonse jongen die het avontuur zoekt en met een aap en een tijger als gezelschap door verre exotische oorden trekt. De vrij jonge tekenaar Paul Cuvelier baseert het op de verhalen die hij als kind verzon en aan zijn familieleden vertelde.
Het verhaal heeft succes en wordt een van de populairste reeksen van Kuifje, maar na vijf jaar houdt Cuvelier er mee op om zich volledig te kunnen wijden aan de beeldende kunst. Dat avontuur mislukt en hij keert terug naar Kuifje, waarvoor hij in de jaren zestig meerdere reeksen tekent: Wapi, De kruisridder zonder naam, Dientje en… opnieuw Corentin. Uiteindelijk verschijnen er van Corentin in dertig jaar tijd slechts zeven verhalen. Cuvelier sterft in 1978 op 55-jarige leeftijd.
De laatste twee verhalen van Corentin (De prins van de woestijn en Het rijk van het zwarte water) worden geschreven door Jean Van Hamme. Van Hamme schrijft ook een novelle die in een Kuifje pocket verschijnt. Dit tekstverhaal vormde de basis voor het stripverhaal dat nu in de winkel ligt.
De plot van De drie parels van Sas-kya is snel verteld.  De radja van Sompur biedt Corentin de hand van zijn dochter aan en drie enorm kostbare parels, maar Corentin weigert. Hij trekt liever de wereld in, het avontuur tegemoet. Als de parels worden gestolen is Corentin de eerste verdachte. Hij is immers een van de weinigen die ze heeft gezien en weet waar ze zich bevinden. Om zijn onschuld te bewijzen gaat Corentin op onderzoek uit.
Corentin was een serie die het ook eigenlijk niet zozeer van de briljante verhalen moest hebben, het was vooral een heel sfeervolle reeks met een eigen karakter.
De keuze voor Christophe Simon als tekenaar van De drie parels van Sas-kya, die je misschien kent van zijn eigen reeks Sparta. is niet verrassend. Simon werkte eerder met Jacques Martin samen aan Alex en was zijn eerste opvolger. Net als Martin en Cuvelier heeft ook Simon een passie voor het tekenen van jonge mannen op de grens van volwassenheid. De sensualiteit, die zo typerend was voor de Corentin-verhalen van Cuvelier vind je ook in deze geslaagde hommage terug. Er is alles aan gedaan om dit verhaal de sfeer te geven van de Corentin-albums van pakweg vijftig jaar geleden: de inkleuring, de wat te lange en soms overbodige tekstblokken en de paginagrote tekeningen die het verhaal soms even onderbreken, maar het is vooral die zinnelijkheid die de serie Corentin zijn eigen karakter gaf en Simon weet die perfect te reconstrueren.
Lombard 2016;56 pagina's; hardcover, kleur; € 16,95
☺☺☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl

maandag 15 augustus 2016

Onderdrukte seksuele verlangens

EEN BEELD VAN EEN JONGEN (Frederik Peeters & Loo Hui Phang)
Liefhebbers van Frederik Peeters worden verwend. Later deze maand verschijnt Zandkasteel, een wrede fabel over ouder worden en het verstrijken van de tijd, en kort na het afronden van het magistrale sciencefictionverhaal Aāma verschijnt Een beeld van een jongen. Voor dit verhaal werkte hij samen met Loo Hui Phang. Deze in Laos geboren schrijfster werkte eerder samen met onder andere Philippe Dupuy en Hugues Micol (Een tweede huid). Samen maakten ze een western, maar wie het werk van Peeters een beetje kent, weet dat hij geen standaardverhaal hoeft te verwachten.
Een beeld van een jongen gaat over drie mensen die door Texas trekken door het gebied waar de Comanches wonen. Oscar is een van oorsprong Ierse fotograaf, die in de Verenigde Staten terecht is gekomen met zijn fotoapparatuur. Hij trekt door Texas om er foto's te maken van het gebied, samen met zijn opdrachtgever, Stingley, en Milton, een jonge knaap. Elk van hen heeft zijn geheimen en die worden in de loop van het verhaal onthuld.
De reis is niet ongevaarlijk, want het is nog maar de vraag hoe de indianen op hun aanwezigheid en vooral op de botte Stingley zullen reageren. Bovendien wordt het drietal gevolgd door een premiejager. Achter wie zit deze griezelige man die er als een lijk uitziet, eigenlijk aan? Oscar? Milton? Stingley? En wat is er in hun verleden gebeurd? Tot zover het klassieke westernscenario dat het verhaal draagt. Maar in Een beeld van een jongen gebeurt veel meer, het is ook een verhaal over onderdrukte seksuele verlangens.
Oscar is homoseksueel en valt als een blok voor Milton, een blondgelokte knaap met een prachtig kontje, die echter geen jongen blijkt te zijn. Wat tamelijk verwarrend is voor de van zijn geaardheid overtuigde dandy. Bovendien beschikt Milton over paranormale gaven.
Een beeld van een jongen past naadloos in het oeuvre van Peeters. Bekende thema's uit zijn andere werk keren terug in het verhaal. De verlaten Amerikaanse decors zijn heel mooi en het verhaal zindert van de (erotische) spanning die hij vooral voelbaar maakt met raak getroffen gezichtsuitdrukkingen. Bijna onvermijdelijk eindigt ook dit verhaal weer op een ander bewustzijnsniveau. Typisch Frederik Peeters, maar waar hij het je in Aāma bepaald niet makkelijk maakt, is Een beeld van een jongen toegankelijker en een prima eerste kennismaking voor wie het werk van een van de beste stripmakers van het moment nog niet ontdekt heeft.
Casterman 2016; 108 pagina's; hardcover, kleur; € 22,50
☺☺☺☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl

woensdag 10 augustus 2016

Het andere Rio

RIO 1: GOD VOOOR ONS ALLEN (Corentin Rouge & Louise Garcia)
Geen Olympische sport, geen kleurrijk carnaval, maar wel het harde leven in de straten van de stad staat centraal in Rio, een nieuwe reeks waarvoor Rouge de tekeningen maakt en Louise Garcia, die zelf in Rio heeft gewoond, het verhaal schrijft. Ze schetst een indringend beeld van het leven van een groep straatkinderen te midden van criminelen, travestieten en corrupte politieagenten.
De twee belangrijkste personages in het boek zijn Rubeus, een jongen van negen en zijn vijf jaar jongere zus Nina. Hun moeder heeft een relatie met een politieagent waarvan ze zwanger is geraakt. Ze probeert hem hiermee te chanteren en dat kost haar het leven. Rubeus en Nina komen op straat te staan en proberen te overleven. Via een andere jonge zwerver, Bakar, sluiten ze zich aan bij een jeugdbende. Nadat de bende geprobeerd heeft om toeristen te beroven in een hotel besluit de politie dat de straten van Rio moeten worden schoongeveegd. Kinderen worden opgepakt en Rubeus en Nina raken van elkaar gescheiden.
Dit eerste deel van Rio is hard, gewelddadig en realistisch, maar kent ook tedere kanten, zoals de liefde van Rubeus voor zijn zusje dat hij door de ellende probeert heen te slepen. Je kan niet anders dan genegenheid voelen voor het joch dat door de erbarmelijke omstandigheden waarin hij opgroeit terecht komt in een schijnbaar uitzichtloze situatie. Voor Nina gloort er even een sprankje hoop als een Amerikaans echtpaar probeert haar te adopteren.
Het tekenwerk van Rouge is erg goed, het geweld en de emoties brengt hij overtuigend in beeld en het scenario heeft voldoende diepte om te blijven boeien en nieuwsgierig te maken naar het vervolg.
Glénat 2016; 48 pagina's; softcover, kleur; € 7,95
☺☺☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl

maandag 8 augustus 2016

Een verloederde eend

BETTY BLUES (Renaud Dillies)
Het genre van de dierenstrip is al stokoud, maar nog springlevend. Steeds weer zijn er stripmakers die er in slagen om binnen het genre met iets nieuws te komen, zoals Renaud Dillies, waarvan eerder twee prachtige albums verschenen (Abeltje, Dromen en Muizenissen) van wat recentere datum. Onlangs verscheen ook Betty Blues in vertaling, de strip waarmee Dillies in 2003 debuteerde. En dat is (bijna) even goed als de twee hiervoor genoemde titels.
De hoofdpersoon in Betty Blues is een eend, Little Rice Duck, die de kost verdient als jazztrompettist in kroegen en clubs. Als op een dag zijn vriendin Betty, Lady Jazz zich laat verleiden door een rijke kater met een fles champagne en Little Rice voor hem verlaat beginnen de blues. Het eendje verloedert. Hij zuipt zich te pletter en in een dronken bui verliest hij zijn trompet. Nou ja, hij wil toch nooit meer spelen en hij trekt de wijde wereld in.
Zal hij echt nooit meer spelen? Zal hij ooit nog gelukkig worden? Betty Blues is een mooi, weemoedig verhaal met een kklassiek thema: de muzikant die vergroeid is met zijn instrument. Dillies vertelt het emotionele verhaal op strak ingedeelde pagina's in krasserige tekeningen vol emoties. En dat is bijna tachtig pagina's lang genieten.
Gorilla 2016; 78 pagina's; hardcover, kleur; € 14,95
☺☺☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl

donderdag 4 augustus 2016

Eerbetoon aan een iconische stripfiguur

DE MOORDENAAR VAN LUCKY LUKE (Matthieu Bonhomme)
In 2016 is het zeventig jaar geleden dat Lucky Luke van  Morris voor het eerst verscheen. Het werd een van de klassiekers van de Europese strip. Vooral in de jaren zestig en zeventig, toen Goscinny de verhalen schreef was de serie op zijn best: gelaagde humor, optredens van historische figuren, cameo's, maar ook (niet te vergeten) goed gedocumenteerde verhalen.
Bonhomme heeft zijn huiswerk goed gedaan. Hij blijft zijn eigen tekenstijl trouw, maar hij kent het werk van Moris goed, dat zie je bijvoorbeeld aan de hoofden van de personages en aan de inkleuring. Hij schreef zelf het uitstekende scenario. Lucky Luke belandt in het stadje Froggy Town, de bevolking staart hem, de levende legende, bewonderend aan als hij drijfnat na drie dagen achtereen regen het stadje binnenrijdt. De bewoners van Froggy Town roepen zijn hulp in om het van hun gestolen goud terug te vinden. Achter de diefstal hiervan zitten de Bones, een plaatselijke bende. Lucky Luke hoeft niet op veel hulp te rekenen, behalve van de eenzaat Doc Wednesday.
Het verhaal zit zoals gezegd goed in elkaar, het is spannend, bevat alle elementen van een geslaagde western en er zit, zoals dat hoort bij Lucky Luke veel humor in. Heel grappig is Lukes speurtocht naar een laatste restje droog gebleven tabak.
Helemaal nieuw is het westerngenre niet voor Bonhomme.  Hij maakte twee delen van de westernsatire Texas Cowboys met Lewis Trondheim, maar De moordenaar van Lucky Luke is geen parodie, het is een geslaagd eerbetoon aan een groot stripmaker en een iconische stripfiguur.
Lucky 2016; 64 pagina's; softcover; € 7,95
☺☺☺☺

Kijk ook eens op http://hanspols.nl